Good luck exploring the infinite abyss.

Na Twin Peaks, voor ik ging slapen, wilde ik nog een film zien.
Mijn eerste keuze ging uit naar Signs van M. Night Shyamalan maar aangezien ik al met de poepers zat nog voor ik de dvd in m’n laptop stak, koos ik toch maar voor Garden State.

Garden State is sinds ik hem toevallig op Prime zag, zo’n twee jaar geleden, één van m’n absolute lievelingsfilms. Deze film heeft letterlijk alles dat een goede film moeten hebben; een goede soundtrack, momenten waarop ik luidop lach, momenten waarop ik een traantje wegpink.

Ik heb de film nu al een stuk of vijf keer gezien. Het leuke aan films meerdere keren zien, is dat je je na een aantal keer kan permiteren om te kijken wat er op de achtergrond gebeurt. Letterlijk, kijk achter de hoofdpersonages wat de figuranten allemaal uitspoken. Zo zie je leuke mopjes die de regisseur verstopt heeft voor de oplettende kijker. Of voor de kijker die de film al vijf keer zag.

En morgenochtend word ik wakker van het geluid van m’n nieuwe wekker.

Explore posts in the same categories: Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: