Paranoïa.

Als je na een tramrit nog zo’n tiental minuten moet stappen door een donkere straat en je gezelschap afscheid neemt met de zin “Pas op voor de freaks, hé”, wordt je een beetje, laat ons zeggen, oplettender.

Waar ik normaal op de maat van mijn iPodmuziek naar huis zou wandelen zonder aan iets te denken, besliste ik vandaag geen muziek te luisteren onderweg. Kwestie van m’n achtervolgers te kunnen horen.

Als je dan ook nog je sleutels op een boksijzerachtige manier tussen je vingers steekt en bij elke kuch of lach die je hoort snel achterom kijkt, ben je een beetje paranoïde, denk ik.

Maar goed, zo zonder iPod hoor je echt veel meer en wordt je nog banger van alle geluiden rond je. Ik toch, alleszins.

Of misschien ben ik gewoon een enorme broekkakker, zoals moederlief dat zou zeggen.

Explore posts in the same categories: Uncategorized

One Comment op “Paranoïa.”

  1. S. Says:

    Soms, als ik erg bang ben op straat bonst mijn hart zo luid tegen mn trommelvliezen aan dat ik niks meer hoor en me dubbel zo hard moet concentreren op mijn omgeving, DAT is ook vies :p.
    Wie is er dan de broekschijter?:p


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: