Juno.

Zjoske: “Steph, wa gade gij doen vanavond?”
Steph: “Iets met u”
Zjoske: “Neje ik gaan slape”
Zjoske: “Of misschien naar de cinema ofzo? Zoekt gij ma uren en films op en hou me op de hoogte”

Die avond, 22u, onderaan de trappen van Metropolis.
“Da-ag Steph, da-ag Greg!” – “Drie voor Juno astublief.” – “Twee grote Cola’s, ne grote Sprite, gele M&M’s en ne zak paprika chips astublief”.
Met al ons getetter lopen we eerst de verkeerde kant op “Ey zijn we nu al ni lang voorbij zaal 21?” – “Oeps, ik denk da we den andere kant op moeste”
Een kleine twee uur later kwamen we zeer fulfilled de zaal uit. Juno kaart een redelijk zwaar thema aan – tienerzwangerschap – op een luchtige, charmante, soms zelfs ronduit grappige manier. Hoewel het eigenlijk een tragedie is, is een waggelend, 16-jarig, 1m55 groot, zwanger meisje enorm leuk om te zien. Zeker als dat meisje gespeeld wordt door Ellen Page. Ze is in het echte leven maar een jaartje jonger als ik, 20, en als ze je bekend voorkomt, ken je haar waarschijnlijk uit X-Men: The Last Stand, dat was bij mij toch het geval. Ellen Page acteerd enorm ontwapenend, ze speelt een echte pain in the ass met een grote mond maar doet dit op zo’n manier dat je haar niets kwalijk kan nemen. Ik zou hier de hele film kunnen vertellen maar ik ga jullie alles zelf laten ontdekken.
Toen ik thuis kwam, heb ik meteen de soundtrack gedownload – oops busted – want die was ook bijzonder aangenaam. Ellen zingt er zelfs zelf een liedje op, samen met haar collega-acteur, Michael Cera. Hij zit trouwens as we speak in m’n oortjes. De soundtrack, niet Michael Cera.
Sjah, verder niet veel meer te vertellen over die film. Behalve dat je hem zelf moet gaan zien, liefst on the silverscreen want zo kan je in het groot van Ellen Page genieten. Een terechte opmerking van mijn collega/stagementor, Marko, als je Juno leuk vindt, zal Garden State je ook wel smaken. En vice versa.

Mijn weekend ziet er, voor de geïnteresseerden, niet zo boeiend uit. Vandaag, vrijdag, heb ik de keuze tussen een verjaardags get together van een meisje dat ik amper ken, kijken hoe m’n vriendinnen werken op een giverfuif (ja givers zijn scouts!) en daar dan €4 voor betalen natuurlijk, iets gaan drinken in Sals met m’n Underground-friendjes of slapen. Ik vrees dat het de laatste optie zal worden maar dat zien we straks wel. Momenteel zit ik nog in een dikke ogen-ik wil slapen-modus.

En toch nog werken aan m’n stagerapport, da’s kunnen.

Explore posts in the same categories: Uncategorized

One Comment op “Juno.”

  1. Littl'Q Says:

    Busted!

    Tof dat de blogmicrobe ok is toegeslagen…herinnert mij eraan dat ik dringend opnieuw moet beginnen daarmee.

    Uw stagebegeleidster (ook nog in training)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: