Sint An.
Wakker worden voor twaalf uur op een zaterdag. Het gebeurt voor mij niet veel.
Hij was in de war dat ik om 11u22 al een sms stuurde. Hij belde me “zijde gij ziek ofzo? Is ier iet?”
Ik was wakker, had het zonnetje gezien door de spleet onder m’n gordijn en ik wilde ervan gaan genieten. Ik wilde niet de hele dag in bed blijven liggen thus bleek blijven zien.
Hij zou me komen halen om iets leuks te gaan doen als ik eerst mee ging naar Decathlon.
Deal.
Ring op, door een tunnel, naar de andere kant van de Schelde.
Sint-An Plage lag vol overbruine oude mensen in te weinig kleren en het waaide er net iets te hard dus gingen we op het grasveld net achter “het strand” liggen.
Muziek, zon, goed gezelschap. Wat heeft ne mens nog nodig? Behalve zonnecrème op je oren, that is.
